De mooiste vruchten die ik van Al-Anon gekregen heb zijn: mijn eigen herstel, mijn gezin, een man met wie ik in harmonie en gelukkig kan samenleven, een zoon van 5 jaren die het licht in huis is, mijn eigen beroep, kortom een eigen leven waarvan ik nu zonder schuldgevoel kan genieten.

Toen ik 9 jaar oud was, schreef ik in mijn dagboek: “Het is een mooie dag. De zon schijnt, maar ik ben bang, ik maak mij zorgen over mijn ouders”. Ik was een gevoelig en angstig kind. Mijn ouders hebben hun best gedaan om mij op te voeden. Maar er was veel spanning tussen ons. Mijn ouders hadden vaak ruzie. Mijn vader dronk veel te veel, mijn moeder probeerde krampachtig alles onder controle te houden. Mijn zusje en broertje vochten altijd en ik, ik was opgesloten in mijn eigen fantasiewereld.

Ik voelde mij heel eenzaam. Hoewel ik mijn familie en mijzelf probeerde te redden, kon ik dat niet. Op een moment werd ik depressief, ik was wanhopig, heel onzeker en angstig. Vol van woede en teleurstelling. Mijn leven was stuurloos geworden.

Veel jaren geleden kwam ik voor het eerst naar een bijeenkomst van Al-Anon. Hier voelde ik dat er naar mij geluisterd werd, ik werd begrepen. Binnen Al-Anon kon ik mijn muren laten vallen, mijzelf laten zien! Stapje voor stapje heb ik het spirituele leven van Al-Anon ontdekt en geleerd dat alcoholisme een familieziekte is. Ik kon de relatie met mijn ouders, zus en broer verbeteren.

In Al-Anon heb ik een pad gevonden, waarin ik mijzelf kan leren kennen, waarin ik mijn zelfvertrouwen en eigenwaarde kan versterken, mijn pijn en mijn angsten los kan laten en het met moed kan vervangen. En bovenal kan ik deze innerlijke kracht met anderen delen.

Anoniem